در گلستانه

بهترین خاطره های زندگی من در دبیرستان شکل گرفت.آنقدر که نه دانشگاه نه سربازی و نه کار هیچ کدام نتوانست مزه ی آن روزها را در ذهنم کم رنگ کند یا دستکم مثل آن باشد.
من دیوانه ی ادبیات شده بودم.صبح تا شب زیر کتابهای درسم کتاب شعر بود و داستان بود که پنهان می کردم. گوشه های کتابم پر شده بود از شعر و داستان . سر کلاس ریاضی بگیر تا خلوت عصر زمستان در اتاقم.
به آن روزها که فکر می کنم صدای زمینه ی خاطراتم نوار کاست های به جا مانده از جوانی پدرم است که دست برقضا زیر تخت من در یک کارتن نگهداری می شد!
همانجا عاشق فرهاد و فریدون فروغی شدم وگرنه من اینها را چه می شناختم! و یکی از نوار ها که آنقدر با واکمن سونی کوچکم یواشکی گوشش کردم که دست آخر توسط همان واکمن خورده و از هم دریده شد نوار کاست "در گلستانه" بود.
شعر های سهراب سپهری با صدای شهرام ناظری.
تصورش هم نمیتوانید بکنید امشب وقتی بعد این همه سال شنیدن این آهنگ از یک کانال تلگرامی چطور مثل پتک توی سرم کوبید.
خشکم زد و فقط قطره ی اشکی از گوشه ی چشمم جاری شد. انگار همه ی آن خاطره ها از ذهنم گذشت و یک لحظه دلم لک زد برای آن روزها . برای فرار از مدرسه برای آن معلم فیزیک لعنتی که ازش متنفر بودم. برای همکلاسی هایم. برای کمال، علی، محمد رضا ...
کاش فردا صبح که ساعت زنگ می زند صدای مادرم باشد که میگوید .پاشو مدرست دیر میشه...

در گلستانه...